ثروت حقیقی
ثروت حقیقی یک "ملت"
در ذخیره ی طلا و نقره ی او نیست،
بلکه در توان یادگیری او،
در بصیرت او،
و در درستکاری فرزندان اوست .
" جبران خلیل جبران "
ثروت حقیقی یک "ملت"
در ذخیره ی طلا و نقره ی او نیست،
بلکه در توان یادگیری او،
در بصیرت او،
و در درستکاری فرزندان اوست .
" جبران خلیل جبران "
«پیش از آنکه سقراط را محاکمه کنند؛ از وی پرسیدند: بزرگترین آرزویی که در دل داری چیست؟
پاسخ داد: بزرگترین آرزوی من این است که به بالاترین مکان آتن صعود کنم و با صدای بلند به مردم بگویم که ای دوستان! چرا با این حرص و ولع، بهترین و عزیزترین سالهای زندگی خود را به جمع ثروت و سیم و طلا میگذرانید؛ در حالی که آنگونه باید و شاید در تعلیم و تربیت اطفالتان که مجبور خواهید شد ثروت خود را برای آنها باقی بگذارید، همت نمیگمارید؟»
استاد محمود حکیمی، هزار و یک حکایت تاریخی، صفحه ۳۶.
سؤال:اگرفقط همين امروز فرصت داشته باشيد درکلاس حضورداشته باشيد چه ميکنيد؟
«خواجه عبدالکریم، خادم خاص شیخ ابوسعید ابیالخیر بود. گفت:
روزی درویشی مرا بنشانده بود تا از حکایتهای شیخ ما او را چیزی مینوشتم. کسی بیامد که تو را شیخ میخواند، برفتم.
چون پیش شیخ رسیدم؛ شیخ پرسید که چه کار میکردی؟
گفتم: درویشی حکایتی چند از آن شیخ خواست، آن را مینوشتم.
شیخ گفت: ای عبدالکریم! حکایتنویس مباش؛ چنان باش که از تو حکایت کنند.»
اسرارالتوحید
داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می
شوند،
این است که آنان از دوست داشتن باز می مانند.
همیشه هر چیزی را که دوست داریم به دست نمی آوریم،
پس بیاییم آنچه را که به دست می آوریم دوست بداریم.
انسان عاشق زیبایی نمی شود،
بلكه آنچه عاشقش می شود در نظرش زیباست!
انسان های بزرگ دو دل دارند؛
دلی که درد می کشد و پنهان است و دلی که می خندد و آشکار است.
همه دوست دارند که به بهشت بروند،
ولی کسی دوست ندارد که بمیرد ... !
عشق مانند نواختن پیانو است،
ابتدا باید نواختن را بر اساس قواعد یاد بگیری. سپس قواعد را فراموش کنی و با
قلبت بنوازی.
دنیا آنقدر وسیع هست که برای همه مخلوقات جایی باشد،
پس به جای آنکه جای کسی را بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم.
اگر انسانها بدانند فرصت باهم بودنشان چقدر محدود است؛
محبتشان نسبت به یکدیگر نامحدود می شود
منبع: http://www.abbasghasemie.blogfa.com